Ervaringsverhalen

In de loop der jaren zijn er heel veel ervaringsverhalen verzameld door Via Natura. Hieronder vind je een aantal. Deze verhalen zijn persoonlijk en alleen met goedkeuring van de betreffende eigenaar geplaatst. Het is dan ook niet toegestaan om deze verhalen cq foto's te gebruiken, in welke vorm dan ook, zonder toestemming van Via Natura en/of de betreffende eigenaar! 

Heb je zelf een verhaal en/of foto die je graag met ons wilt delen? Schroom niet om ons te mailen: info@via-natura.nl. 

George
Alsjeblieft, ik kan het niet meer aanzien, geef hem een narcose zodat hij eventjes pauze heeft van de pijn” smeekte ik door de telefoon om 2 uur ’s nachts terwijl George in de achtergrond jankt en blaft van de pijnscheuten.
 
Het eerste levensjaar van een hond zou eigenlijk vol dikke pret en avonturen moeten zijn. Helaas niet voor George, onze Welsh Springer Spaniel. Op een avond begint hij wild achter zijn staart te jagen, zichzelf te bijten en blaft richting zijn buik. Ik heb mijn moeder aan de telefoon en stuur direct een video van zijn vreemde gedrag. Als ik aan hem vraag “wat is er ventje?” gaat hij direct op zijn rug liggen en toont zijn buik. Ik onderschat de intelligentie en communicatie vermogen van een hond en begrijp hem daardoor niet. Mijn moeder vind ook, spoed dierenarts bellen. Hij heeft ergens last van.
 















 
Wat sinds die avond volgt is een maanden lange nachtmerrie. Vele nachten bij verschillende dienstdoende dierenartsen, nachtje blijven, vele bloedonderzoeken en röntgenfoto’s. Allerlei soorten pijnstillers, maagzuurremmers, zetpillen maar vooral veel vragen en zorgen.
 
Elke avond, half uur tot uur na zijn avondhapje begonnen de helse pijnscheuten. Nooit in de ochtend. Terwijl hij exact hetzelfde te eten kreeg. Het is een mysterie. Maar de dierenartsen wijzen direct naar: voedselintolerantie of gedragsprobleem.
 
We worden doorverwezen naar een specialistisch internist. Die met alle geduld en goed hart een dieetplan opstelt. Eerst een eliminatie dieet. Van alleen hert en rijst. George valt razend snel af. Wil niet meer spelen en slaapt de hele dag. Wandelen zat er al helemaal niet meer in. De pijnaanvallen veranderen niet. Maar we moeten volhouden. Wat we maar trouw doen. Vervolgens op een hypoallergeen brok.
 
Een klein hoopje verdriet
Tussen zijn eerste pijnaanval en de verwijzing naar internist was Giardia geconstateerd. Maar de mening was, dat Giardia zo’n vat had gekregen door een onderliggende oorzaak. George had behalve zijn pijnaanvallen totaal geen andere reactie op eten. Mooie vacht en voor de eliminatie dieet een vrolijke gezonde pup. En omdat in de ochtend geen reactie was, was intolerantie voor mij persoonlijk uitgesloten. Een allergie sloot ik ook uit aangezien hij verder geen andere symptomen had en een reactie alleen ’s avonds uur na eten was. Maar ja, ik ben geen dierenarts. Dus behalve mijn zorgen kenbaar maken, volgden wij alle adviezen en instructies.
 
Het gissen en diëten loste niets op. Een echo en endoscopie was nodig. Ik had dit eerder gewild maar is riskant als je pup erg ziek is. Vandaar dat de artsen hiermee wouden wachten.
 
Na een echo en endoscopie was duidelijk dat hij schade had aan maag en darmen. Een klein hoopje verdriet mocht weer mee naar huis.


























Voor het eerst nam ik zelf de keuze, voor George
 
Geen gedragsprobleem dus. Eindelijk kon tot onze (kleine) opluchting die twijfel bij sommige artsen weggestreept worden. De internist wou opnieuw een eliminatie dieet geven, maar nu van alleen witvis. Hierin zat nog minder voedingstoffen en toen heb ik een halt toe geroepen. Voor het eerst nam ik zelf een beslissing tegen het advies in, voor George.
 
George liep achter in zijn groei, was erg mager en futloos. Ondanks mijn respect van de kennis van deze internist heb ik in overleg met mijn eigen dierenarts, die mij al langer kent, of BARF of iets anders het proberen waard is en vollop de aanval aan te gaan tegen Giardia. Het was het proberen waard. Ik voelde een opluchting. Want vanaf dag 1 geloofde ik niet dat hij een voedselintolerantie had.
 
This is war!
 Ik ben inmiddels specialist in Giardia. Ik heb talrijke medische onderzoeken en scripties gelezen. Avonden en nachten lang mij erin verdiept.
 
De tuin werd afgezet waardoor er maar 1 strookje gras overbleef. Dit kreeg een behandeling van verdunde bleek en kokend heet water. Het gras was hier niet blij mee en het is niet iets wat ik anderen zou aanraden. Maar ik was geobsedeerd de tuin Giardia vrij te krijgen. Ik was serieus in staat met een microscoop en pincet elk cyste met woeste agressie te euthanaseren. Alles wat los zat in huis werd in de kookwas gedaan. Elke dag! En elke dag extra lang en goed stofzuigen. George zijn kont werd continu gewassen. En hij moest paar keer in bad. De katten werden behandeld met een kuurtje en George kreeg twee kuren Metrobactin (na zijn Panacur kuren). Het was oorlog en mijn missie was het te winnen.
 
Uiteindelijk niet voor BARF gekozen. Ik vond het niet praktisch met rauw vlees in de weer te gaan. Dagjes weg, vakantie of wanneer er oppas is, kost dat erg veel moeite. Plus de risico van salmonella en andere bacterie. Brokken is het makkelijkste. Maar inmiddels was ik wel ‘genezen’ van de commerciële gefabriceerde bende. Celtic Connection was de meest ideale oplossing. Vers vlees, zonder granen, zonder conserveermiddelen… natuurlijke voeding uit een zakje.
 
Na de zoveelste (vermoedelijke 6e, heb niet geteld) Giardia test die negatief was, was ik eindelijk overtuigd dat ik de Giardia oorlog had gewonnen. George moest alleen nog aansterken. Zijn maagwand en darmen waren beschadigd en hij had nog pijn. Maar elke dag werd hij beter. Alsof de Celtic Connection een wonderpil was. Nu na ruim een half jaar dat we op Celtic Connection zijn overgegaan, is George volledig genezen.

 
 
 
 
 





 
 
 













 
Foto: Het zielig kijken is hem niet verleerd. Zoals een spaniel dat het beste kan, zielig kijken zodat hij stiekem op de bank mag loungen aan het strand
 
Een echte vent

 Hij kan nu alles eten. Een kauwstokje van rund geen probleem. Een eitje op de zondag. Meloen. Banaan. Soms als verwenning een pakje natvlees van de supermarkt (ach we snacken toch allemaal weleens). Nergens een reactie op.
 
Boeren en scheten laten doet hij nog steeds. De arts vond dat een symptoom, wat inderdaad ook echt een teken kan zijn van intolerantie of IBS. Maar hij is gewoon een echte vent.
 
George is nu een sterke gespierde flinke Welsh. Hij glimt zo erg dat mensen tijdens het wandelen vast vermoeden dat wij hem stiekem elke ochtend in de olijfolie smeren.



















 
 
 
Onderschat Giardia niet!
Giardia is een onderschat parasiet die extreem veel schade kan aanrichten. Jonge honden, meestal onder de 1 jaar en oudjes zijn vatbaar. Een onderliggende oorzaak als voedselintolerantie of allergie hoeft echt niet aanwezig te zijn. Als het vat heeft gekregen omdat het tijdens de diagnostiek is “vergeten”, kan de schade al zo groot zijn dat de hond of kat geen eten meer tolereert. Herstel gaat langzaam. Als eerste moet alle Giardia verbannen worden. Het is erg besmettelijk en kan lang in de omgeving overleven. Giardia houdt van koel vochtig weer. Alleen 3 dagen lang zon en hoge temperaturen doet het aantal verminderen. Thuis alles kookwassen. Meerdere kuren en veel geduld is soms de enige remedie. En goed voer om de darmen aan te sterken is van levensbelang.
 
Naar mijn persoonlijke mening zou eerst Giardia aangevochten moeten worden voordat een jonge hond in de groei op een streng eliminatie dieet gaat. Als de Giardia weg is, is een lichte voeding om de darmen rust te geven en te laten herstellen de volgende stap. En overgaan naar een natuurlijke voeding is zeker het proberen waard. Helaas komen voedselintoleranties- en allergieën veel voor. En soms is een eliminatie dieet absoluut noodzakelijk. Maar ik pleit voor een aanpassing in de traditionele behandeling. Vooral voor pups waarbij een eliminatie dieet zeer schadelijk kan zijn en in George zijn geval totaal niet nodig bleek te zijn.
 
We zijn duizenden euro’s armer wat maar een paar tientjes had hoeven kosten. Maar ondanks het verdriet, de zorgen en kosten… zijn we veel wijzer geworden en kan George (hopelijk) heel oud worden op goed voer. Zonder dit avontuur had hij nog op een commerciële voeder gezeten. Nu krijgt hij waarvan wij overtuigd zijn, het beste. Wat vast en zeker voor de rest van zijn leven baat gaat hebben.
 
Wij willen Via Natura bedanken voor hun bestaan en adviezen. En Celtic Connection voor hun fantastische voer. We hebben hun voer ook geprezen bij de internist en onze dierenkliniek. Zij hebben positief gereageerd.
 
Alle artsen die zo erg meeleefden met ons en George treft totaal geen blaam. Ze hebben ons enorm gesteund, hun uiterste best gedaan en gehandeld zoals ze zijn opgeleid en zoals zij zelf ervaring hebben opgebouwd. George was een extreem geval.
 
Een goede verstandhouding met je dierenarts is belangrijk. Een dierenarts die graag met je meedenkt. Waar je zonder schaamte je eigen ideeën, onderzoeken en twijfels aan kan voorleggen. Respecteer altijd hun kennis. Ze hebben een zware studie gevolgd en zien veel meer ziektegevallen. Vertrouw er ook op dat ze onderling overleggen. Maar weet dat jij je dier het beste kent. Onderschat de communicatievermogen van een hond niet. Als je een goede band hebt, kunnen ze heel letterlijk aangeven wat er aan de hand is. Maak altijd beslissingen op basis van professionele adviezen en een stukje eigen intuïtie!

Elle - Zandvoort


Robbie 
Dit verhaal gaat over Robbie, onze Mechelse / Duitse herder, die als jonge hond een behoorlijke darminfectie heeft gehad. Natuurlijk ging het met een antibioticakuur over, maar eigenlijk is zijn ontlasting vanaf die tijd veel te vaak en veel te dun geweest. Afijn; dierenarts, ontlasting onderzoeken, bloedprikken, pancreaspoeder en speciale voersoorten; we hebben het allemaal meegemaakt. Maar de problemen bleven en hij zag er ook nog steeds te magertjes uit….. Veel goedbedoelende mensen gaven adviezen en na een tijd stonden er wel 5 soorten voer in de schuur; hij kon nergens tegen.
Toen lazen we over barf-methodes en natuurlijke voeding en er bleek een zaak te zitten in Beekbergen. Zo kwamen we bij Roos terecht en die hoorde mijn verhaal aan. Vervolgens feliciteerde ze me met een “natuurlijk reagerende” hond. Een hond met een lichaam, wat NEE zegt tegen onnatuurlijke voeding in de vorm van brokken. Of we daar blij mee waren was toen nog een vraagteken….. Inmiddels weten we niet beter: Robbie is enorm opgeknapt van de Farmers Food producten, die hij vanaf die dag at. Gecombineerd met botten van de slager, is zijn ontlasting veel vaster en komt normaal, 2 of 3 keer per dag. Ook is hij niet meer zo mager, maar zit lekker in zijn vlees. Hij is energiek en vooral zijn vacht glanst. Iets wat nooit zo was. Kortom, wij zijn heel erg blij dat we bij Via Natura terecht zijn gekomen.
 
Stien - Apeldoorn.

Amusette
Het is oktober 2005. We gaan op zoek naar een maatje voor onze kat Potter en hebben onze zinnen gezet op een Noorse Boskat. Het is niet meer echt de tijd van jonge nestjes, maar we willen toch graag een kat erbij, want Potter is een beetje eenzaam. We vinden een nest met Noorse Boskatjes waarvan er nog maar 1 poesje beschikbaar. Op een zondag reizen we af naar Zoetermeer en ontmoeten Amusette. Het is een mooi poesje, een beetje schuw, geen opdringerig type, maar lief. We zijn verkocht, ook al ziet ze wel wat dof en ruikt ze wat uit haar bek. We nemen haar. Een week later mogen we haar komen halen. Na een beetje wennen gaat het heel goed samen met Potter. Amusette en Potter krijgen brokken en blikvoer (allebei hoog kwalitatief). Na ongeveer twee jaar wordt Amusette erg ziek. Ze gaat steeds minder eten, wordt mager maar in haar buik lijkt zich een enorme bal te vormen. “Een tumor”, denken we, en de dierenarts volgt ons in die gedachte. Op zijn advies laten we Amusette onderzoeken in de dierenkliniek in Barneveld. De tumor wordt aangeprikt en het blijkt een gezwel uitgaande van het lymfklierweefsel te zijn. Meer kan er niet over worden gezegd. De dierenarts geeft te kennen dat dit naar alle waarschijnlijkheid niet goed afloopt. Hij stuurt ons weg met de boodschap dat we terug moeten komen als we denken dat het bestaan niet langer ‘dierwaardig’ is. Maar Amusette spint nog steeds als we haar aanhalen en dus kunnen we het nog niet over ons hart verkrijgen haar nu al een spuitje te geven..... Ik ga op internet op zoek naar een manier om haar zo lang mogelijk in goeie conditie te houden en stuit op ‘Carnibest’. De denkwijze bevalt me: een kat is een roofdier en het maagdarmsteldsel is dus ingesteld op rauw vlees en (niet onbelangrijk) het complete dier. Dus ook botten, organen, etc... Dichtstbijzijnde verkooppunt: Beekbergen. Hoe is dat mogelijk? Het kan haast geen toeval zijn.

Ik kom in contact met Roos Burggraaff en krijg advies. Eerst koop ik maar eens 1 worst Carnibest en probeer beide katten dat te voeren. Ze moeten erg wennen aan het nieuwe eten en dus vermeng ik het met het blikvoer. Langzaam pas ik de verhouding aan, tot ze uiteindelijk alleen nog maar rauw vlees eten. 

Ik durf het niet te geloven, maar het lijkt wel alsof Amusette steeds meer gaat eten. En, ik durf het niet te geloven, maar het lijkt wel of haar vacht weer wat gaat glanzen. En, dat durf ik helemaal niet te geloven, maar die enorme bal in haar buik, lijkt wel kleiner te worden..... Een jaar later sta ik weer bij de dierenarts voor een jaarlijkse check-up, met beide katten. Hij kan zijn ogen  niet geloven en voelt nog eens goed naar Amusette’s buik. Nee hoor, niets meer van te voelen.... Het is nu 2013. De katten zijn inmiddels over op Tinlo Barfmenu. Amusette is wel de liefste kat die we ooit hebben gehad. Nooit krabben, nooit blazen (ook niet naar kinderen) en altijd op schoot waarbij ze dan het liefst de pootjes om je hals slaat. De nieuwe dierenarts is verbaasd hoe mooi ze in de vacht zit, hoe goed haar gebit er uit ziet (dat schijnt een zwak punt van de Noor te zijn..) En ruiken uit de bek, dat is verleden tijd....

Het is jammer dat dierenartsen er niet aan willen dat rauw voer echt het beste en de meest natuurlijke voeding voor een roofdier als ‘de kat’ is. Zelfs na dit verhaal is ook mijn eigen dierenarts niet overtuigd. Of zou dat te maken hebben met de winst die zij maken op de verkoop van dierenvoer? Ik weet echter zeker dat we het leven van onze kat hebben gered door de overstap te maken en geen dierenarts zal aan mij nog ooit een ander voer, hoe goed dan ook, verkopen....

Christine - Beekbergen. 

Sneeuw en Spook - fretten op vers
Onze fretten (Sneeuw en Spook) zijn sinds kort over op het voer van Tinlo en ze vinden het heerlijk. Ze hebben nog nooit zo goed gegeten als nu! ’s Ochtends en ’s avonds staan ze met smart te wachten op het voer. Zelfs nu het zo warm is eten ze goed, terwijl ze normaal in de zomer het eten vaak lieten staan. Sneeuw en Spook zien er goed uit, ze zitten mooi in de vacht, kijken helder uit de oogjes en hebben een mooi gewicht. Wij zijn tevreden!

Lieke 



Harry
Hierbij mijn mededeling van de “nieuwe” brok Acana voor mijn kat in verband met allergische reactie van zijn voormalige brokken, door middel van dwangmatig zijn vacht likken. Dit is zelfs zo erg dat zijn buik kaal was! Vanaf de eerste keer dat ik zijn brokjes in zijn schaaltje deed, begon hij al meteen te eten!!!! En dat voor “Harry” …. die nooit iets anders lust. Nou ja! Ik wist niet wat ik zag en dat na al die jaren! Vanaf die dag heeft hij niet eens meer zoals hij altijd deed aan zijn vacht te likken!!!! Vinden jullie dat niet GEWELDIG????!!!!!!! Als ik dit eerder geprobeerd had, had mij dat heel veel geld gescheeld!  In verband met een uitgebreid onderzoek, daarna prednison gehad, daarna dieet, etc……..
De les hieruit voor mij (en anderen) is:  al je problemen van je dieren vertellen aan de dames van Via Natura! Super!!! Dank voor het advies.

Anita

 

Nieuwsbrief

Gratis onze nieuwsbrief ontvangen? Meld je dan aan: Aanmelden

Navigatie